als de avond dag zegt

mijn kijkers wagenwijd als ik haar water raak dan weet ik dat ze van me slurpt zoals van thee voor ’t slapengaan haar ogen als een volle zee waarop mijn vlot gretig deint ik vaar subtiel haar randen af voor dat zij voorgoed verdwijnt bij valavond keert haar tij dan ebt ze weg van d’ overvloedMeer lezen over “als de avond dag zegt”

staat van ontbinding

hoe snel raakt een huid van ’t onverharde pad af het struikelt over drempels heen een afdruk op broeierig beton als een felle brand laai ik op met trillend ooglid schiet de lucht een passionele pluim omhoog blaas me maar positief mijn vlees ligt op jouw rooster draai mij om bekijk en wakker me als een barbecueMeer lezen over “staat van ontbinding”