dame zo dichtbij

die beminde onbekende
verscheen pardoes op doek
als een unieke zonnewende
schildert zij op mijn verzoek

ik zeg dame zo dichtbij
schuif mee aan mijn banket
als een clair-obscur portret
blaast zij een wolk opzij

met jou wil ik de stad
induiken onverwacht
ik huldig jou tot woordenschat
crescendo klinkt de nacht

wil jij met mij gaan tweeluiken
als collectief barok
laat ons dan het donker fnuiken
en dansen in amok

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: