assorti

als wij op toppen tenen
val ik alras voor haar
je weet toch wat men zegt 
zo’n stoot blijft zitten in mémoire

met de vinger in de lucht
leest zij de bergcontour 
wij verhalen piek soms niemendal
tot tijdloze roman tout court

als trouwe metgezel trekt zij 
mij over drempels heen
ad rem beneemt ze adem 
wij zijn op d’hoogte van dit fenomeen 

terwijl de zon al onder 
ga ik mee op de knie
als deeg rijst de vraag 
wil jij met mij assorti

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: