Tagarchief: winter

over winter

de nacht strijkt onze plooien
glad ik glunder als vanouds
ik schaats het krieken in
en uit en maak opnieuw
groeven in haar huid

een kers op de kaak
sneeuw als sproeten op de weg
of hoe het zout een
zoete wonde werd

ik kijk over winter heen
zo ver als ik maar kan
een wit tapijt als rode loper
‘k neem je dapper bij de arm
en fluister

na de wolken wordt het
toch weer warm

Zwart op wit

Als de zon zachtjes indommelt en de donkerte een jeneverkraam aan het station in Berchem opdringt, is het tijd om de winter te verwelkomen. Wijzers worden op hun vingers getikt. Keer terug! Anders bent u gegarandeerd te laat!
De kortgerokte dagen worden er niet sexier op en worden bedekt met zware jassen en dikke sjaals. En een groot ego, voor sommigen.
De paranoïden hebben stilaan hun weg gevonden in een of ander zwart gat maar ze zullen ontploffen van zodra ze de mooie zon weer zien. De sterke zon die zich schaamt voor wat ze onder zich ziet en heimelijk zwijgt. Wees dus stil en mooi. Vurig. Wees er iedere dag en lach. Maar houd uw mondje dicht vooraleer ge grote lichten beticht.

De winter is trouwens niet zo moeilijk te begrijpen. Koud, nat, donker en glad.
Afgemat. Zo is dat. En dat je ’t liefst wat langer geslapen had.
Een roze wolk uit uw mond. Wist je dat dat bestond?
Of een blauwe plek op uw bil. Voor ieder wat wils.
En een groot verdriet, voor sommigen. Met ijs erop en discoballekes.
Rode en iets te weinig blauwe.
Zwart op wit.
Het bewijs dat de winter in aantocht is. Tijd om banden te vervangen en prietpraat op te hangen. Tussen vuile bescheten onderbroeken en bezwete sokken. Witte strings onder uw rokken. Altijd een beetje gokken
welke kleuren er samengaan.
Een cadeautje onder uw boom. Een bal aan uw naald. Als ge het allemaal maar op tijd betaalt en op stond een jenever voor mij haalt.
Toch is de winter goed. Ge wint er bij en dat is toch maar mooi meegenomen. Steek eens een lichtje aan. Spontaan. En bedenk hoe goed we allemaal bezig zijn. Hoe graag we elkaar allemaal zien. Een stuk of tien. En voor ge het weet, is de zomer teruggekeerd. En wat hebben we dan geleerd?
Dat het eigenlijk helemaal niet aan de goede winter ligt. Ik hou mijn roze wolk dicht.
En ik wacht.
Op koeien uit de gracht.
Met zwarte op witte plekken.

Tijd om te vertrekken.
En
ijs op die blauwe plek te leggen.