Tank

In de houten deur van mijn oude slaapkamer zat een gat. Als zesjarige kon ik er nog niet doorkijken. Dan zette ik een plastieken bak met prinsessenprint op zijn kop en ging ik erop staan. De punt van m’n tong krulde zich naar buiten, mijn voeten trokken een denkbeeldig muiltje aan. Pas dan kon ik zien wat er in de kamer tegenover de mijne gebeurde. Mama liet haar deur altijd openstaan, alsof ze wist dat er een camera op haar gericht stond. Ik zag haar telkens in een andere outfit. Soms een blauw, dan weer een zwart, af en toe een rood lingeriesetje. Wat kon ze dansen. Haar gasten lachten breed, staken soms hun wijsvinger onder de rand van haar slip. ‘Een man is als een benzinestation’, had ze me eens gezegd, ‘Hoe meer je van hem vraagt, hoe voller je tank.’ Ik begreep het niet. Ik had nog nooit getankt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s