Fragment*

SIMON:  Luister goed, gij zijt een kruidenmengeling.
WANNES:  Klopt, een mespuntje van hier en een snuifje van daar.
SIMON:  En dat is juist het probleem. Iedereen hier heeft een heel rek met kruiden in zijn keuken staan maar niemand gebruikt die.
WANNES:  Dat is raar. Wij doen thuis niks anders.
SIMON:  Met kruiden moet ge voorzichtig omspringen, dat weet iedereen.
WANNES:  Is experimenteren dan niet het leukste dat er bestaat?
SIMON:  Gij zijt te pikant voor ieder van ons.
WANNES:  Wilt gij eens proeven van mij?
SIMON:  Wat insinueert gij?
WANNES:  Durft ge niet?
SIMON:  Niet kietelen!
WANNES:  Ik smelt nochtans op uw tong.
SIMON:  Weg gij, viespeuk.
WANNES:  Steek uw neus niet te diep in andermans kleren, Simon. Anders begint ge nog te niezen en da’s vies.
SIMON:  Iets dat te pikant is krijgt ge nooit meer goed.

*uit ‘Ping Pong‘ (werktitel), een stuk voor twee kerels en voor de lagere school, over anders zijn of juist niet, over racisme en lekker eten. Binnenkort op het menu van De kleine speeldoos.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s