Alledaagse waanzin

Jeffrey Meulman

De theatersector kent drie hoofdzonden. De eerste heet ‘nestbevuiling’. Dat is absoluut not done. Geen kritiek op de eigen gelederen. De tweede betreft openlijk praten over wat er mis gaat. Dat is niet de bedoeling. Dat heeft alles te maken met angst. Want ‘als ik toegeef dat er iets mis gaat, wat betekent dat dan voor mijn verdere carrière in deze toch al krappe arbeidsmarkt?’. Beter maar de schone schijn ophouden. Bovendien: als je eerlijk roept dat er iets mis gaat, staat er altijd wel een of andere klojo op die luidkeels gaat roepen dat hij of zij daar toevallig ‘helemaal geen last van heeft’.

De derde hoofdzonde is klagen. Dat mag niet meer. Het publiek, politiek en vooral het bedrijfsleven zouden daar niet meer tegen kunnen. Onzin natuurlijk, want iedereen heeft wel wat anders aan het hoofd dan zich bezig houden met de worstelingen achter de schermen van…

View original post 1.166 woorden meer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s