Laterblog

We werden de bus ingeladen.
Door een chauffeur. Meer wisten we niet want woorden lagen duidelijk niet voor ’t grijpen. Was het een Spanjaard? Was het een Rus? Nee, dat was hij niet. Het was zijn rijstijl die ‘m verried. Dus vul het zelf maar in.
Vier uur. Vier uur aan een stuk reed hij met zijn spel naar een bruisende stad, langs een fietsende massa, naast een proper park maar geen kat die dat gezien had.
Behalve ik.
Slapende mensen op weg naar een land waar altijd alles beter gaat. Gedragen door de chauffeur die trouwens nog altijd niks gezegd had. Volle verantwoordelijkheid. Da’s een feit.
Wie was die man? Waar dacht hij aan? En waar kwam hij überhaupt vandaan?
Draaien aan dat wieleke en laat dat kind alstublieft eens naar de wc gaan. De geur van snoep en andere troep, het ratelen van een computerspel. Zet dat af en snel. Of doe uw oortjes in, win-win. Wat een Seine.
Deed hij z’n job wel graag? Of ging het gewoon altijd zo traag? Tandje bijsteken en al de rest verbijten want anders kunnen we onze verwachtingen in ’t water smijten. Dan heeft het eigenlijk geen zin en krijgt zo’n bus respect evenmin.
Nog een muntje voor tijdens ’t wachten.
Het buitenland lonkt en het was ver tijd.

IMG_0892

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s