Halve dop

‘k Heb gestaard en ontdekt.
Niet begrepen. Informatie verstrekt.
‘k Heb geschreven en alles afgegeven.
‘k Heb gebeld, eens gevloekt en een reis naar Rio geboekt.
In gedachten. Want wie zit daar nu op mij te wachten?
‘k Heb vervolgens mijn vocabulaire bijgeschaafd.
Moeilijke woorden geproefd en wat met m’n bruin vel gestoeft.
‘k Heb oogcontact gemaakt. Met mondige asocialisten die mijn artistiek bestaan betwistten. Daarna ben ‘k gaan fietsen.
‘k Heb verwenst en laten doen. Wat doet u eigenlijk voor de poen?
Af en toe kom ik eens op tv maar daar is de rest van de bevolking weinig mee.
‘k Heb wat gewerkt in your dreams en in de zaal uw vuile zakdoeken van de grond geraapt. ‘k Heb u de eerste rij getoond en zelf de voorstellingen bijgewoond.
‘k Heb uw jas eens opgehangen en gebeden dat Antje de Boeck zich in mijn vestiaire stond om te kleden.
‘k Heb met de auto uw pakketjes weggebracht en tussen de havencontainers gedaan alsof ik hard aan ’t werken was.  ‘k Heb vijzen in legbatterijen gedraaid en overal serieuze paniek gezaaid.
‘k Heb telefoons opgenomen en boeken verkocht. ‘k Ben wel eens te laat gekomen en ‘k heb naar ander werk gezocht. ‘k Heb uw pinten getapt en op verscheidene tenen getrapt.  En oh ja, ‘k heb u op televisie eens weggezapt.
En nu?
‘k Sta op het toneel en ‘k trek niet meer aan hetzelfde zeel. Zo hier en daar en is dat echt wel waar? Een bewijsje en klaar. Een gevoelige snaar, een grijs haar.
‘k Wacht op een statuut. Een reden tot dispuut.
‘k Wilde nog eens echt gaan solliciteren, zoals in den ouwen tijd. Zoals die keer in de cinema, ja. ‘k Schreef een creatieve noot voor wat extra brood. Een deeltijdse job is maar een halve dop.
Maar ‘k mocht niet gaan. Een vrije avond naar de maan. En terwijl Yvonne mij vierwekelijks belt en Jacques mij gelukkig wakker Brelt,
behoud ‘k mijn begeerte wel voor het spelen. Het spijt me dat ik uw job wou stelen.
En al komt er dan maar een wit brood op de plank,
‘k heb dan toch geprobeerd en gedaan.
Mijn dromen niet laten staan.
‘k Heb dan toch maar op die scène gestaan.
Vergeet uw jas dus niet na ’t geklap
want dat van Antje de Boeck was echt geen grap.

(Vraag maar aan de vdab want die schudden meestal van
nee.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s